Koen gaat op kamers

16 april, 2015

Het begon als een droom van een paar ouders: een veilige plek voor hun kind dat verstandelijk beperkt èn autistisch is. Waar voor jongeren met alleen verstandelijke beperkingen vaak wel een vorm van zelfstandig wonen bestaat, valt deze groep overal buiten de boot. Als er al plaats is in een instelling, sluiten de groepen waarin zij terechtkomen vaak niet aan op hun behoeften. Deze jongeren wonen noodgedwongen bij hun ouders of op een plek waar ze zich niet thuis voelen. Daar moet verandering in komen en daarom sloegen deze ouders de handen ineen om een huis voor hun kind te zoeken.

Laatste woning
KRO Kruispunt volgt de ouders in het realiseren van hun droom: Villa Voorschot. Moeder Sandra: “We snakken naar een definitief plekje voor onze dochter Denise. In dit nieuwe huis hopen we zo dat ze gelukkig gaat worden, het zal haar laatste woning zijn. Dat besef ontroert mij diep. Wij moeten alles voor haar beslissen en het verscheurt me soms: hoe weet je wat goed is je voor je verstandelijk gehandicapte kind?”

Aanstaande verhuizing
Koen bijvoorbeeld, 24 jaar, heeft tot nu toe thuis gewoond en wil niets weten van deze aanstaande verhuizing. Zijn moeder Petra: “We zijn laatst weer gaan kijken op de bouwplaats maar hij kijkt alleen maar naar de grond en wil zo snel mogelijk weer naar huis. We proberen het vrolijk te brengen: Koen, je broers wonen toch ook op kamers? We twijfelen niet, al vreet het aan mij als moeder om hem zo te zien lijden, maar we willen niet dat Koen later als wij tachtig zijn nog steeds bij ons woont. Dat is niet goed voor Koen. Dat is ook niet goed voor ons.”

Weggestuurd
Sandra’s dochter (25, maar het emotionele niveau van een kind van twee) heeft in talloze instellingen gewoond. Ze was nergens op haar plek. Werd steeds weggestuurd wegens haar moeilijke gedrag. Ze woont nu tijdelijk thuis om de overgang naar Villa Voorschot niet te groot te maken. “Nu voel ik pas hoe fijn het is om haar om me heen te hebben. Wij kunnen haar niet permanent de zorg geven die ze nodig heeft dus het is goed dat ze naar Villa Voorschot gaat maar we zijn zo blij dat wij als ouders nu veel meer zeggenschap hebben. Ik hoop dat ze hierna nooit meer hoeft te verhuizen!”

Weet nog van niets
De 34 jarige zoon van Annefiet weet nog van niets. De instelling waar hij nu nog woont heeft haar sterk afgeraden om in dit stadium al iets te vertellen omdat de kans bestaat dat hij ontregeld raakt. Annefiet is zo blij dat haar zoon eindelijk in een gewoon dorp in een gewone wijk komt te wonen. “Ik verlang naar de dag dat hij bij mij komt en zegt: mam ik ga nu naar mijn éigen huis!”

Alle ouders worstelen met de vraag: doen we hier goed aan? En het wanhopige verlangen: Is dit dan eindelijk de plek waar ons kind kan blijven? Want voor alle ouders geldt: dit project móet lukken! KRO Kruispunt volgt de bewoners van Villa Voorschot langere tijd.

Bekijk hier de documentaire.

Bron: KRO

Reacties zijn gesloten.